Ακαδημία Πλάτωνος/ Ιστορία

"Την ολοκλήρωσιν του έργου υπεδείκνυε το Σχέδιον Ανασυγκροτήσεως της Πρωτευούσης , δια της συστάσεως του Άλσους των Αρχαίων Αθηνών, το οποίο θα περιελέμβανεν εις ενιαίον χώρον την περιοχήν Σταδίου- Αρδητού-Ολυμπιείου- Ακροπόλεως- Λόφων Φιλοππάπου και Νυμφων- Ιεράς Οδού και προς την Ακαδημία Πλάτωνος και τον Ιππείον Κολωνόν"/ Επιμέλεια σελίδας: Γεωργία Ξάνθη

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Αναζητώντας την καρδιά του Λενορμάν

Από το 8ο τεύχος της εφημερίδας μας που κυκλοφορεί

Του Θανάση Σκρουμπέλου*

Ο λόφος του Κολωνού ήταν και είναι το κέντρο αναφοράς της γειτονιάς. Όπως και για τον Πλάτωνα[Ακαδημία Πλάτωνος] ήταν τα αρχαία στις χωματερές , όπου μικροί παίζαμε μπάλα και συνυπήρχαμε δίπλα στις μαρμάρινες υδρίες και τις σαρκοφάγους χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την βαθειά ιστορικότητα του χώρου και των ευρημάτων. Τα ζούσαμε, όμως, ήταν τμήμα της καθημερινότητας μας. Το ίδιο και στον λόφο. Ξέραμε πως στην κορυφή του, πάνω από το νταμαράκι [Σήμερα είναι θέατρο]ήταν τα μνημεία του Λενορμάν και του Μύλερ και τίποτα παραπάνω. Τα ονόματα τα διαβάζαμε πάνω στο μάρμαρο, όμως τα πως και τα γιατί δεν τα ξέραμε και δεν μας απασχολούσαν και ήταν σα να υπήρχαν από πάντα εκεί, κομμάτι της γειτονιάς και του λόφου.

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Οι δρόμοι στην Ακαδημία είναι χάλια (1934)

Η Γερμανία βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

« Εν Αθήναις τη 17η Μαΐου 1963»

Γράφει η Γεωργία Π. Ξάνθη

Νους υγιής εν σώματι υγιεί.Η φωτογραφία, στο πίσω μέρος ,με καλλιγραφικά γράμματα θα κρατά για πάντα την ανάμνηση αυτής της ημέρας. « Εν Αθήναις τη 17η Μαΐου 1963» .Η Αναμνηστική φωτογραφία ,από την λήξη της προπόνησης των μαθητριών της πρώτης τάξης, του πιο γνωστού γυμνασίου της συνοικίας μας. Ζ΄ Γυμνάσιο Θηλέων Αθηνών της συνοικίας Κολωνού, Ακαδημία Πλάτωνος και Βοτανικού.

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Το κρατσούτσο του ρετσινοδίαιτου

από το 7ο φύλλο της εφημερίδας μας που κυκλοφορεί

Ιστορίες για τις ιστορικές ταβέρνες της γειτονιάς: "Φανερή Κάνουλα", "Μπιραρία του Μαυρομάτη", "Σκαλούμπακας", Κοτταρού", "Μανώλιας", "Ο Αττικός"

έργο του Νότη Ξάνθη

Tης Γεωργίας Π. Ξάνθη

έργο του Νότη Ξάνθη

Δύο θηλυκά υμνήθηκαν τόσο πολύ στην Αθήνα: Η γυναίκα και η ρετσίνα. Λέει το τραγούδι: «Ο έρωτας και το κρασί το ίδιο κάνουνε μεθύσι». Το κρασί, η ρετσίνα, η ξανθιά νύφη της Αττικής, υμνήθηκε από αξέχαστους μουσικοσυνθέτες και ποιητές και ηθοποιούς.

Ο Ορέστης Μακρής, ο ωραιότερος μεθύστακας του ελληνικού κινηματογράφου, με ασταθή βηματισμό, φτάνει στο στέκι που θα τον φιλοξενήσει για αρκετές ώρες, αφού, αν και ζαλισμένος, θέλει να γευτεί την «άριστη ποιότητα του οίνου».

Η ζέστη στην καρδιά της θύμησης των οινομαγειρείων, των κρασοπουλειών, της μπακαλοταβέρνας, μας οδηγεί σε μιαν άλλη εποχή, αυθεντική και μερακλίδικη. Ηταν πολύ φτωχά τα χρόνια τότε, φτωχή και η γειτονιά της ταβέρνας, ακόμη πιο φτωχός και ο μεζές.

Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

Οι ασθένειες στον Κολωνό (1900)

Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011

Οι ασθένειες στον Κολωνό (1900)

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Γάλα εκ του μαστού της αγελάδος (1902)

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Τα θυρανοίξια του ναού του Αγ. Αντωνίου στην Κολοκυνθού(1095)

Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

"Μάσες, ξάπλες κι απεργίες" (1965)

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Το μπακάλικο του Κίκιζα στη γωνία Λένορμαν και Παλαμηδίου

Πηγή : "Μεταξουργείο-Κολωνός: Νοσταλγία και πραγματικότητα" του Βασίλη Αγγελίδη

Το μπακάλικο του Κίκιζα ήταν γνωστό σ' όλη την Αθήνα. Βρισκόταν στη γωνία Λένορμαν και Παλαμηδίου... Ήταν το μεγαλύτερο μπακάλικο της τότε Αθήνας και λειτουργούσε από το 1925. Απασχολούσε περισσότερους από είκοσι υπαλλήλους, όταν τα μεγαλύτερα μπακάλικα της εποχής απασχολούσαν πέντε ή έξι υπαλλήλους.

Όταν δεν μπορούσαν οι Αθηναίοι να βρουν ένα είδος σε άλλα μπακάλικα το 'βρισκαν στου Κίκιζα και πάντα φρέσκο, δεδομένου ότι είχε πολλή δουλειά και τίποτα δεν έμενε στις αποθήκες για καιρό. Μία από τις στάσεις του 11 τραμ που άρχιζε από την Κολοκυνθού και τελείωνε στο τέρμα της οδού Ιπποκράτους λεγόταν στάση Κίκιζα κι αυτό διευκόλυνε τον κόσμο που ήθελε να ψωνίσει εκεί.

Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

Λαός χωρίς μνήμη, έθνος χωρίς μέλλον

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Γραμμή Τραμ από την Κολοκυνθούς στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Από το ...Χεζολίθαρο, στην Ακαδημία Πλάτωνος

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

Ελεεινή κάτασταση στο λόφο Κολωνού

Το Άστυ, αρ. φύλ. 1800, 22.11.1895: 3

ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΦΥΛΛΑ δὲν ὑβρίζουσι μόνον τοὺς Ἕλληνας ὡς ἐν ἐπιγνώσει χρεωκόπους, ἀλλὰ καταγγέλλουσιν αὐτοὺς καὶ ὡς ἀγνώμονας καὶ ἀναλγήτους φύλακας τῶν τάφων μεγάλων ἀνδρῶν, οἵτινες ἐκλέϊσαν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα. Ἰδού, λόγου χάριν, τίνα ἐξ Ἀθηνῶν γράφει Γερμανὸς καθηγητὴς πρὸς τὴν «Ἐφ. τῆς Κολωνίας»: «... Εἰς ὀλίγην ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ μικροῦ λόφου κεῖνται αἱ ἐπιτύμβιοι στῆλαι τοῦ Ὀδοφρέδου Μυλλέρου καὶ τοῦ Καρόλου Λενορμάν. Ἐν τῇ ἀττικῇ γῇ, ἧς τὴν ἱστορίαν ἠρεύνησαν ἀκαμάτως οἱ μεγάλοι οὗτοι ἀρχαιολόγοι, ἐν τῇ ἀττικῇ γῇ ἠθέλησαν νὰ κοιμηθῶσι τὸν αἰώνιον ὕπνον· ἀλλ’ αἱ νῦν Ἀθῆναι εἶνε φαύλη φύλαξ τῆς ξενίας τῶν νεκρῶν. Ἡ ἐλεεινὴ κατάστασις ἀμφοτέρων τῶν στηλῶν ἐμποιεῖ φρίκην εἰς τὸν πατοῦντα τὸ ἀθάνατον τοῦ Κολωνοῦ ἔδαφος. Οὐδὲν λέγομεν περὶ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν, διότι εἴμεθα εἰθισμένοι εἰς τὴν θέαν μνημείων, φερόντων τοὺς ὑπὸ τοῦ ἀγοραίου ὄχλου προσαφθέντας αὐτοῖς ρύπους· λέγομεν μόνον ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ Κολωνοῦ, δηλαδὴ οἱ συνδημόται τοῦ Σοφοκλέους , ἐξελέξαντο τοὺς στύλους τῶν μνημείων ὡς σκοπὸν τῶν περὶ τὴν λιθοβολίαν ἀσκήσεών των, ἤδη δὲ τὸ περικαλλῶς κεκοσμημένον στεφάνωμα ἀμφοτέρων τῶν μνημείων εἶνε ἄρδην κατεστραμμένον. Πρὸς τούτοις, οἱ καλοὶ κἀγαθοὶ Κολωνεῖς, ὑποπτεύσαντες ἴσως ὅτι ἐντὸς τῶν τάφων κρύπτονται θησαυροί, ἤνοιξαν εὐρεῖαν ρωγμὴν ὑπὸ τὴν στήλην τοῦ Μυλλέρου, ἐξ ἧς φαίνεται ὅλη ἡ κρηπίς. Ἂς μὴ λαλῶμεν περὶ τοῦ καθήκοντος τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως πρὸς τοὺς μεγάλους νεκρούς· ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἡ γερμανικὴ πρεσβεία καὶ τὸ γερμανικὸν Ἰνστιτοῦτον ἠδύναντο ἐπὶ τέλους νὰ λάβωσιν ὀλίγην φροντίδα περὶ τοῦ τάφου τοῦ Μυλλέρου. Τὴν βεβήλωσιν τοῦ ἰδίου τάφου δὲν αἰσθάνεται ὁ μέγας νεκρός, ἀλλ’ ὤφειλον δὴ νὰ συναισθανθῶσιν αὐτὴν οἱ Γερμανοί».

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

«Aσκληπιάδης Φανουύ Φαληρεύς»

Ακρόπολις, αρ. φυλ. 2151, 07.05.1888: 3
Εἰς τὸν ἐν Σεπολίοις κῆπον τῶν ἀδελφῶν Κανδάρου, ἀνεκαλύφθη ἀναθηματικὴ στήλη, ἐφ’ ἧς ὑπάρχει ἡ ἀκόλουθος ἐπιγραφὴ «Ἀσκληπιάδης Φανοῦ Φαληρεὺς».

Δοξολογία και γιορτή στο νεόδμητο Πορφήτη Δανιήλ(1912)

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Πώς δεν έλεγαν το νερό - νεράκι στην αρχαία Αθήνα

Η διαχείρισή του στην αρχαιότητα γινόταν με τον πλέον ορθολογικό τρόπο

της Μαρίας Θέρμου, από το "Βήμα

Πώς δεν έλεγαν το νερό - νεράκι στην αρχαία Αθήνα

Αρχαία πηγάδια που ανασκάφηκαν στο κέντρο της Αθήνας στο πλαίσιο της κατασκευής του Μετρό.

Συστήματα δεξαμενών που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με υπόγειες σήραγγες, υδραγωγεία που μετέφεραν νερό από τα γύρω βουνά, πολύ μεγάλο αριθμό πηγαδιών, κρήνες και γενικότερα υδραυλικά έργα μάστευσης και μεταφοράς των υδάτων έχει αποκαλύψει η αρχαιολογική σκαπάνη στην πόλη της Αθήνας. Στην Αρχαϊκή και την Κλασική εποχή δεν υπήρχε ελληνική πόλη χωρίς τα στοιχειώδη: υδραγωγείο, δίκτυο διανομής και κρήνη. Ειδικοί νόμοι εξάλλου όριζαν την χρήση όλων αυτών.

Διαβάστε περισσότερα »

Χορός στην Ακαδημία Πλάτωνος (1911)

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Για τον Κολωνό και την Ακαδημία (1912)

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Όταν είχαμε ακόμη τραμ(1935)

Το άνοιγμα της "Λεωφόρου Κολοκυνθούς"(1912)

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Σφαγείο στο μνημείο του Κολωνού

εφημερίδα "Εστία", αρ. φύλ. 4215, 29.10.1905: Φίλε κ. Διευθυντὰ τῆς «Ἑστίας»
Παρὰ τὸ ἱστορικὸν μνημεῖον τοῦ Κολωνοῦ, παρὰ τὴν Κολοκυνθοῦν, ὑπάρχει ἐρειπωμένη τις οἰκία, τὴν ὁποίαν ὁ ἐνοικιαστὴς ἔχει μεταβάλει εἰς σφαγεῖον κτηνῶν. Οὗτος κομίζων ἐν αὐτῇ πάντα τὰ ἄχρηστα ἄλογα, γαϊδούρια, κατσίκες, σκύλλους καὶ διάφορα ἄλλα ζῷα τῶν ὁποίων τὸ δέρμα χρησιμεύει εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἀφοῦ τὰ γδάρει ῥίπτει τὰς σεσηπυίας σάρκας των εἰς τὸ πρὸ τῆς οἰκίας εὑρισκόμενον ξηροπήγαδον, τὸ ὁποῖον οὕτω γίνεται ἑστία μολύσματος. Τόση δὲ εἶνε ἡ δυσοσμία ἡ ἐκ τοῦ φρέατος τούτου, ὥστε οἱ περίοικοι ἔχουν προσβληθῇ ὑπὸ παντοίων ἀσθενειῶν.
Οἱ ξένοι περιηγηταὶ, οἱ ἐπισκεπτόμενοι τὸ ἱστορικὸν τοῦτο μνημεῖον, φεύγουν προτροπάδην, φράσσοντες διὰ μανδηλίου τὴν ῥῖνά των. Δὲν εἶνε δυνατὸν οἱ ἁρμόδιοι νὰ ἐπιστήσουν τὴν προσοχήν των ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὁ δὲ οἰκεῖος ἀστυνόμος νὰ μὴ περιορίζεται μόνον εἰς ἁπλῆν ἐπίπληξιν;
Πολλοὶ κάτοικοι τῆς συνοικίας Κολωνου