Ο μικρός ορειβάτης από τον Θανάση Σκρουμπέλο για την Εφημερίδα της Ακαδημίας Πλάτωνα

 Του Θανάση Σκρουμπέλου

To 1957 ο ομοφυλόφιλος άνδρας ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος, το ξόρκι, ο σάκος του μποξ όπου ο καθένας[φουκαράς και εξουσία], έβγαζε επάνω του τη σερνικίλα και την καταπιεσμένη εξουσιομανία του και εκ του ασφαλούς κουτσαβακισμό του.

Αύγουστος του 1957, στην οδό Μοναστηρίου περίπου εκεί που συναντιέται με την Αλεξανδρείας, βρέθηκε νεκρός, από μανιασμένες μαχαιριές, ο Δημήτρης Πεπές , σιδηροδρομικός. Ο φόνος έμοιαζε φόνος πάθους, συντάραξε όχι μόνο την γειτονιά μας και το πανελλήνιο μια και οι φρικιαστικές λεπτομέρειες του εγκλήματος όπως είχαν καταγραφεί από τις αρχές “διέρρευσαν” στον ημερήσιο τύπο. 

    Πρωτοσέλιδα, μυθιστορηματικές περιγραφές περί του εγκλήματος, διεγερτικές [των φοβικών ενστίκτων] λεπτομέρειες , σα να βλέπεις σημερινή αηδιαστική και χυδαία τηλεόραση που μεγεθύνει την τρίχα και την κάνει τριχιά και την τραγική είδηση την κάνει σίριαλ για τους καθηλωμένους στον καναπέ καταναλωτές ποπ κόρν εικόνων.

Σε κάθε έγκλημα υπάρχει κίνητρο και αίτιο. Εδώ για κλοπή δεν έμοιαζε κι ήταν μια σπαζοκεφαλιά ο φόνος γιατί ούτε εξωσυζυγική σχέση, με άλλη γυναίκα  ανιχνεύθηκε. Το θύμα ,σοβαρός νοικοκύρης, υπάλληλος, νυμφευμένος με ένα παιδί, η γυναίκα και το παιδί λείπαν διακοπές στο χωριό και από το σπίτι δεν έλειπαν χρήματα και ούτε από την ανάκριση είχε φανεί κάποιο μεγάλο ποσό [τον μισθό του δεν τον είχε πάρει ακόμη. 

50 χρόνια από τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα

ΠΗΓΗ: "ΑΥΓΗ"

Στις 21 Ιουλίου κλείνουν 50 χρόνια από τη δολοφονία του πρωτοπόρου νεολαίου μαχητή του 1-1-4 και του 15% Σωτήρη Πέτρουλα από τους ένστολους πραιτωριανούς της συνταγματικής εκτροπής του 1965, κατά τη διάρκεια της μεγάλης μαχητικής πορείας των φοιτητών και του εργαζόμενου λαού.

"Τα Ιουλιανά υπήρξαν μια κορυφαία στιγμή της πάλης του λαού και της νεολαίας για την υπεράσπιση της συνταγματικής νομιμότητας και την αποτροπή του βιασμού της λαϊκής θέλησης. Η ιστορική σημασία τους είναι πάντα επίκαιρη, καθώς μέσα σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής κρίσης ο κοινοβουλευτισμός και η

Η ιστορία της πλάκας

 του Θανάση Σκρουμπέλου

Λίγο πριν την Χούντα ο πελεκάνος Ηλίας  Μαύρος [ο επιλεγόμενος και Αράπης ή Νταής ή Ηλίας Οπλα] πελέκησε σε μια πλάκα μάρμαρο την μορφή του Σοφοκλή κι από κάτω χάραξε την χρονολογία γέννησης και θανάτου του στον Κολωνό και τα ονόματα των επτά, που διασώθηκαν, από τις εκατόν είκοσι τρεις τραγωδίες αυτού του μέγιστου των τραγωδών ποιητή. Νέοι τότε είχαμε φτιάξει  μια άτυπη λέσχη πολιτισμού και ιστορίας για να καλύψουμε το ηχηρό κενό του κράτους και του υπουργείου που ούτε μια πινακίδα δεν είχαν τοποθετήσει ,ούτε για τον Ίππιο Κολωνό, ούτε για τον Σοφοκλή, ούτε για την Ακαδημία του Πλάτωνα. Κι έτσι μικροί που  παίζαμε μπάλα δίπλα στις σαρκοφάγους και τα κολωνάκια με τις επιγραφές δεν ξέραμε τι ήταν και τι ιστορία κουβαλούσαν και  τις ονομάζαμε γενικώς «στα αρχαία».

Τραπεζάκια στη Ροσινιόλ από το Νότη Ξάνθη

Μέσα σε όλα ξεχάσαμε πως ήρθε και ο Ιούλιος. Έργο του λαϊκού ζωγράφου Νότη Ξάνθη: "Τραπεζάκια στη Ροσινιόλ"  Από το ημερολόγιο του Συλλόγου του Λόφου Κολωνού

Έφτασε ο Ιούνιος, έρχεται ο Κλήδονας

Ο Ιούνιος και οι φωτιές του Κλήδονα. Έργο του  λαϊκού ζωγράφου Νότη Ξάνθη.  

Καλό μήνα με ένα έργο του Νότη Ξάνθη

 Πρωτομαγιά στου Βαρσάμη στη συμβολή των οδών Λενορμάν και Κηφισού. Έργο του λαϊκού ζωγράφου  της γειτονιάς μας Νότη Ξάνθη.

27 Απριλίου 1941:Οι πρώτες δραματικές ώρες της γερμανικής Κατοχής στην Αθήνα

Ο Γερμανός στρατηγός φον Στούμε έδωσε διαταγή και στις 3 το μεσημέρι της ίδιας μέρας, της πρώτης μέρας της Κατοχής, υψώθηκε στην Ακρόπολη και το Δημαρχείο και η ελληνική σημαία, δίπλα από τη γερμανική.

1971:Η τέταρτη επέτειος της ..."επαναστάσεως"

21 Απριλίου 1967: Η νύχτα των τανκς

Καλό μήνα!

Έργο του λαϊκού ζωγράφου  Νότη Ξάνθη. Ο Λόφος Κολωνού. Οι πρόσκοποι αναδασώνουν το Λόφο στα 1924.

Στο παλιό 60ο δημοτικό σχολείο , η 25η Μαρτίου ήταν ημέρα χαράς

Και ξύπνησε με την αγωνία,  αν η μαμά της , είχε ετοιμάσει την στολή της Ηπειρωτοπούλας.Αν τη  στολή της θα την στόλιζε και η κεντημένη με τις πολύχρωμες   μικρές πέτρες νυφιάτικη ζώνη.Φυλαγμένη καλά, η ολοκέντητη στολή ,  άφηνε την κρυψώνα της μόνο τέτοια μέρα. Ήταν δώρο , σεβαστό ,της γιαγιάς Μαρίας. Έφερε και τα αρχικά της, αφού είχε πάρει το όνομα της.Την είδε κρεμασμένη και ησύχασε. Χαρούμενα άρχισε να ετοιμάζεται για την  γιορτινή σχολική ημέρα.  Όλη την εβδομάδα έκανε πρόβα το ποίημα της για το σκετς που είχε ορίσει ο δάσκαλος – διευθυντής του 60ου Δημοτικού Σχολείου στην οδό Κρατύλου, Παπαμιχαήλ. Έχοντας στο νου της να μην ξεχάσει την κούκλα της « το μωρό της  που θα γκρεμιζόταν μαζί της », άρχισε για τελευταία φορά να λέει από μέσα της το ποίημα.

Έφτασαν στο σχολείο και αντάμωσαν και με τους άλλους γονείς. Το σκηνικό έτοιμο. Τίποτα δεν έλειπε. Η  μάλλον έλειπε. Η κούκλα της. Το κατάλαβε όταν είδε τον βράχο του σκηνικού. Τώρα? Η μαμά της δεν την άφησε  να γυρίσει  πίσω. Ο πατέρας της , είχε φτιάξει και τον βράχο,  από κόλλες σκληρές του κρεοπώλη της γειτονιάς. Κόλλες πολλές που αφού τις έβρεξε για να δώσει σχήμα,  βάφτηκε γκρι, και φάνταζε άγριος στα παιδικά βλέμματα των 9χρονων κοριτσιών. Σταύρωσε τα χέρια, κλείνοντας την απώλεια της κούκλας και άρχισε να λέει το ποίημα.

Πρώτες μυρουδιές Άνοιξης στην Αγία Ελεούσα

Η Άνοιξη φόρεσε τα καλά της και αποφάσισε ότι ήταν πια καιρός να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Πριν όμως αποφάσισε να  ρωτήσει τον καλό ήλιο του κόσμου, ποια γειτονιά έχει υπό την προστασία του, από ποια γειτονιά το φώς του διασκορπίζεται στην Αθήνα χωρίς να μπορεί τίποτα και κανένας να σταθεί εμπόδιο.

Καλώς ήρθες Μάρτιε!

Όταν η Πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα ήταν αλάνα και τα παδιά έπαιζαν μπάλα. Έργο του λαϊκού ζωγράφου Νότη Ξάνθη αποτυπώνοντας μοναδικά τη γειτονιά του Κολωνού και της Ακαδημίας Πλάτωνος. Μπορείτε να το βρείτε στο ημερόλογιο του Πολιτιστικού και Αθλητικού Συλλόγου "Λόφου Κολωνού", στην "Πολιτεία" (Μοναστηρίου & Θηναίας). 

Ένα ποδήλατο,για επτά μικρούς κυρίους

Στην οδό Εριβοίας ,του Εσταυρωμένου  στην Κολοκυνθού, επτά αγόρια, μία βέσπα, ένα ποδήλατο, και το μοναδικό κορίτσι, γέμιζε με άρωμα φρεσκάδας την παλιά γειτονιά.

Την γειτονιά, που είχε συνηθίσει να ξεσηκώνεται από τις καμπάνες του Εσταυρωμένου, την γειτονιά που μπορούσε να ξεχωρίζει τον ήχο της καμπάνας,πιο πολλές της  χαράς και λιγότερο της  λύπης.

30.12.1966: Η καταδίκη του Κοτζαμάνη για τη δολοφονία Λαμπράκη

Όταν οι Εγγλέζοι χτυπούσαν τα Χριστούγεννα του 1945 τον Κολωνό

To 1945 η περιοχή μας, κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, χτυπήθηκε από τους Εγγλέζους. Ο "Ριζοσπάστης" την Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 1945 αναφέρει πως "τα αεροπλάνα του Σκόμπυ, πολυβολούν, την Καισαριανή, τον Κολωνό, τα Εξάρχεια, την Νέα Ιωνία, το Βοτανικό, κ.α." "Υπάρχουν", γράφει η εφημερίδα "πολλά θύματα από τον άμαχο πληθυσμό".  Με νέο δημοσίευμα, στις 29 Δεκεμβρίου ο "Ριζοσπάστης" αναφέρει πως τα αεροπλάνα του Σκόμπι βομβάρδισαν το Καπνεργοστάσιο, κι ένα ακόμη εργοστάσιο. Ο Κολωνός, το Μεταξουργείο, και τα Τουρκοβούνια, δέχονται επιθέσεις με όλμους και αεροπλάνα.

"Τα τανκς κατέστειλαν την φοιτητικήν αναρχία"

Πυροβολισμοί, δακρυγόνα, οδοφράγματα

17 Νοέμβρη 1973: Στρατιωτικός Νόμος

Η "Μακεδονία" της 16ης Νοεμβρίου 1973

Το "ΟΧΙ" του Λαού και το "ΝΑΙ" του Μεταξά

Στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας

Ο Βάρναλης για την 28η Οκτωβρίου

Όταν οι Γερμανοί και οι Γερμανοτσολιάδες εκτελούσαν τα παλικάρια του ΕΛΑΣ

Ο Λαός στους δρόμους για το μεγάλο "ΟΧΙ"

Το Έπος της Αλβανίας

Ο δικτάτορας Μεταξάς και οι φασιστικοί χαιρετισμοί

Το "ΟΧΙ" του Ελληνικού Λαού

Οι καταστροφές στην Κολοκυνθού από τη νεροποντή το 1899

Νίκος Πλουμπίδης.Μια τραγωδία με τα μάτια της γειτονιάς...

ΑΡΧΕΙΟ Τάκη Ψαράκη

Η 25η Νοεμβρίου του 1952,μια ανάσα χρόνος από τον εμφύλιο, που τόσο  έντονα έζησε η συνοικία, είχε ήδη ξεκινήσει και έμελλε να μείνει αξέχαστο , να μείνει στην ιστορία, στην οδό Πρεβέζης του Κολωνού, στην πάνω γειτονιά, με τα χαμηλά σπίτια και τις μεγάλες αυλές, στα πόδια του Ιππείου Κολωνού, και λίγο πριν το ένωμα με την Ιωαννίνων.   Τίποτα δεν έδειχνε πως τις επόμενες ημέρες η γειτονιά θα ήταν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες, δίπλα ακριβώς από τα δημοσιεύματα , που ενημέρωναν τον λαό της Αθήνας και του Πειραιά για την μεγαλειώδη  και ενθουσιώδη  υποδοχή που ετοίμαζε  στον  αγαπημένο Εθνάρχη και φίλο πρόεδρο της Τουρκίας Τζελάλ Μπαγιάρ, ένας άλλος εθνάρχης, ο δικός μας, ο στρατηγός  Αλέξανδρος Παπάγος.