Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Πρώτες μυρουδιές Άνοιξης στην Αγία Ελεούσα


Η Άνοιξη φόρεσε τα καλά της και αποφάσισε ότι ήταν πια καιρός να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Πριν όμως αποφάσισε να  ρωτήσει τον καλό ήλιο του κόσμου, ποια γειτονιά έχει υπό την προστασία του, από ποια γειτονιά το φώς του διασκορπίζεται στην Αθήνα χωρίς να μπορεί τίποτα και κανένας να σταθεί εμπόδιο.

Ο ήλιος , δεν σκέφτηκε και πολύ. Ο Κολωνός της είπε. « Κάθε χρόνο, τόσους αιώνες ,δεν έχω αλλάξει γνώμη. Και θα σου δείξω και ένα μυστικό τόπο, να εγκατασταθείς, ένα τόπο που οι ευωδιές της ψυχής σου θα σκορπιστούν, αφού το περιτύλιγμα  με το χρυσό μου φως, θα τις προστατεύει για να φτάσουν ατόφιες σε όλη την Αθήνα… Στο άκρο του βραχώδη και πυκνού από βλάστηση λόγου του Ιππείου Κολωνού, λίγο παραπέρα από τα μνημεία των αρχαιολόγων Μύλλερ και Λενορμάν, είναι το ταπεινό κάτασπρο εκκλησάκι της Αγίας Ελεούσας με ένα χαγιάτι στην βόρεια καταπράσινη πλευρά του.
Εκεί θα τοποθετήσεις τον λουλουδάτο θρόνο σου, και  από εκεί  θα σκορπίσεις τις ευωδιαστές μυρουδιές. Άνοιξη μου αγαπημένη, είπε μελιστάλαχτα ο ήλιος, δεν θα σε μαλώσω επειδή  καθυστέρησες , δεν θα σε μαλώσω επειδή ξεχνάς πως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες την ίδια ερώτηση πάντα μου κάνεις και την ίδια απάντηση πάντα παίρνεις.
Μείνε εκεί, στην πανέμορφη ανθισμένη αυλή της κάτασπρης εκκλησιάς, της εκκλησιάς με την πόρτα που Καρπαθιώτες κτίστες  κατασκεύασαν και έβαλαν την υπογραφή τους το 1867.Και μην ξεχάσεις να προσκυνήσεις την χάρη της Παναγιάς, να πάρεις την ευχή της για να ηρεμίσει η ψυχή σου, στον άγιο αυτό τόπο, που η παναγιά η Ελεούσα χρόνια τώρα έχει μάθει να  στέκεται εκεί  μόνη στο φτωχό και ταπεινό ευωδιαστό μικρό χώρο.»

Γεωργία  Ξάνθη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου