Ο "Πατριωτικός Σύνδεσμος Φιλελευθέρων Συνοικίας Ακαδημίας Πλάτωνος-Μεταξουργείου το 1917

Η εφημερίδα "Ακαδημία Πλάτωνος" του 1964

Εφημερίδα "Ελευθερία" 12.6.1964

Καταστροφές στον Κολωνό, μετά από πλημμύρα στον Κηφισό (1896)

"Ψυχραιμία όταν βρέχει" στην Ακαδημία Πλάτωνος

εφημερίδα Ελευθερία : 6.10.1962

1964: Ζητούν αποδέσμευση της Ακαδημίας Πλάτωνα

Εφημερίδα Ελευθερία: 24.1.1964

Ο βουλευτής Τούμπας

Η ανακάλυψη της Ακαδημίας Πλάτωνος το 1959

 

Εφημερίδα "Ελευθερία" 10 Μαϊου 1959.
(Αν κάποιος, παρ΄ελπίδα έχει το δημοσίευμα στην έντυπη μορφή του, ας επικοινωνήσει μαζί μας)

Αρχαία Ακαδήμεια-Ακαδημία Πλάτωνος

Πηγή: "Ριζοσπάστης" 2.4.1990

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=202907&publDate=2/4/2000

Το άλλοτε «κάλλιστον προάστιον»

Ενας δρόμος που άρχιζε από το Δίπυλο και συνέδεε τον Κεραμεικό με την Αρχαία Ακαδήμεια, εκεί που βρίσκεται η Ακαδημία του Πλάτωνα. Εκατέρωθεν του δρόμου οι Αθηναίου έθαβαν τους νεκρούς τους και αναπτύχθηκε το Δημόσιο Σήμα

Το στέγαστρο της πρωτελλαδιικής οικίας και της Ιεράς Οικίας των Γεωμετρικών χρόνων

Εξω από τα τείχη της πόλης, όπως έξω από τα τείχη της πόλης έχτιζαν και τους χώρους σωματικής και πνευματικής αγωγής, το Λύκειο, το Κυνόσαργες, την Ακαδημία που δίδαξε ο Πλάτωνας. Για να φτάσουμε ως εκεί διασχίσαμε περιοχές της Αθήνας, που θεωρούνται υποβαθμισμένες, περάσαμε από την Ιερά Οδό και κατηφορίσαμε την οδό Πλάτωνος. Για το δρόμο από το Δίπυλο ως τον Κεραμεικό ο Ν. Παπαχατζής γράφει στο σχολιασμό του Παυσανία «Ο δρόμος είχε πλάτος 39 ή 40 μέτρων αν κρίνουμε από την απόσταση μεταξύ δύο αντικριστών "όρων Κεραμεικού". Πιο πέρα και μέχρι την Ακαδήμεια ο δρόμος έπαιρνε τη μορφή κανονικής αγροτικής οδού για πεζούς και οχήματα με πλάτος γύρω στα 5 μέτρα».Περνώντας από εκεί η αρχαιολόγος της Γ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, κ. Εφη Λυγκούρη, μας λέει ότι στα οικόπεδα των άχαρων σήμερα πολυκατοικιών βρίσκονταν ολόκληρες συστάδες τάφων. Η Αρχαία Ακαδήμεια, αλλά και Εκαδήμεια ήταν ένα εκτεταμένο προάστιο στα δυτικά της πόλης των Αθηνών και κοντά στον Ιππιο Κολωνό, δίπλα στον Κηφισό ποταμό. Η ταύτιση της Ακαδήμειας είναι ασφαλής, αφού στις οδούς Αίμωνος και Τριπόλεως βρέθηκε η επιγραφή του όρου της Ακαδήμειας, που χρονολογείται στο 500 π.Χ.

Ακαδημία Πλάτωνος η εγκαταλειμένη συνοικία

Ριζοσπάστης 1935

Η συνοικία Ακαδημία Πλάτωνος αρχίζει από τον Άγιο Κωνσταντίνο τον παλιό κσαι φτάνει ως τα Καμίνια (Βούθουλα). Το σύνολο των κατοίκων  είναι εργάτες και μικροεπαγγελματίες.Με τις περυσινές πλημμύρες  η συνοικία έπαθε μεγάλες καταστροφές. Ήρθαν και ξαναήρθαν διάφοροι κύριοι μας έδωσαν μερικά βοηθήματα 200 δρχ  και σε όλους μπόλικες υποσχέσεις και δεν τους ξαναείδαμε.
Είχε βγει και μια επιτροπή  από κατοίκους που ακολούθησε το δρόμο των υποσχέσεων και στο τέλος διαλύθηκε .
Η πλημμύρα κουβάλησε στη συνοικία κάθε είδους βρωμιά  που μένει ακόμα , (....) το κοσμάκη με αρρώστιες . Τα κουνούπια και οι σκνίπες είναι σύννεφα.

Απ' την οδό Κίμωνος και κάτω δεν μπορεί κανείς να περάσει χωρίς να χωθεί στη σκόνη ως το γόνατο, σαν να βρισκόμαστε σε αφρικανική χώρα. Και όως η συνοικία μας υπάγεται στο δήμο Αθηναίων, που για να τον καταχτήσει ο Κοτζιάς , είχαν υποσχεθεί- όλοι μας τα θυμόμαστε- νοσοκομεία, δρόμους, λουτρά, κλπ.  Αλλά αυτός έκανε τη δουλειά του και εμείς φταίμε που τον ψηφίσαμε.

Στη συνοικία μας γίνονται και ανασκαφές για την Ακαδημία Πλάτωνος- να ήξερε κι αυτός πως θα μας ξεσπίτωνε θα την έφτιαχνε σε κανένα βουνό.  Σκάψανε κάμποσα σπίτια  και μείνανε έτσι ξεσκέπαστα μέτρα ολόκληρα βάθος. Απ΄την πλημμύρα και εδώ σταμάτησε η ανασκαφή. Εδώ έγινε και κάτι άλλο. Έφταιγε ο γάιδαρος και βαρέσανε το σαμάρι. Τα ρίξανε στον αρχαιολόγο, ενώ το κράτος του είχε δώσει την άδεια να κάνει ανασκαφές.  Η συνοικία μας έχει ανάγκη από ρυμοτομία, φώτα, νερό. Οι δρόμοι είναι σε ελεεινή κατάσταση. Το καλοκαίρι σκόνη μέχρι το γόνατο. Το χειμώνα λάσπη και λιμνοθάλασσες, χωρίς φώτα, γκρεμοτσακιζόμαστε και πνιγόμαστε μέσα στο νερό.
Το νερό της Ούλεν έχει φτάσει μέχρι την Αλεξανδρείας  και από εκεί και κάτω μεταχειριζόμαστε νερό γλυφό από τα πηγάδια.
'Εχουμε και ένα σύλλογο, μα υπάρχει μόνο στα  χαρτιά, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα ζητήματα της συνοικίας .
Έτσι όμως πρέπει να μείνει η συνοικία μας; Δεν πρέπει να ενδιαφερθούμε για τη ζωή μας, για τη ζωή των παιδιών μας;
Όχι , πρέπει να κινηθούμε. Όλοι μας στις συζητήσεις μεταξύ μας διαμαρτυρόμαστε για την κατάσταση, δεν δεν φτάνει αυτό.
Μια Κυριακή πρέπει να μαζευτούμε όλοι οι κάτοικοι και να βγάλουμε μια επιτρππή ή ιαινούρια διοίκηση του εξωραϊστικού συλλόγου από ανθρώπους που θέλουν να εργαστούν. Η επιτροπή ή η διοίκηση πρέπει να διαφωτίσουν όλους τους άλλους κατοίκους και μια άλλη Κυριακή να καλέσει σε συλλαλητήριο όλων των κατοίκων να διακηρύξουν τη θέλησή τους ότι θέλουν να διορθωθεί η κατάσταση.
Όταν όλοι οι κάτοικοι δείξουμε τη δύναμή μας, τότε και το κράτος και ο δήμος θα ενδιαφερθούν. Στην κίνηση αυτή οι εργάτες κάτοικοι της συνοικίας μας πρέπει να είναι η πρωτοπορεία.

Αθήνα 17/8/1935
Κάτοικοι της γειτονιάς

Κράταει χρόνια αυτή η εγκατάλειψη (2)

Κρατάει χρόνια αυτή η εγκατάλειψη της Ακαδημίας Πλάτωνος

1980. Η πρώτη σύγκρουση φορτηγού με ...σπίτι στη συμβολή των οδών Άστρους και Ευκλείδου. Ακολούθησε και άλλη, αφού δεν υπήρχε τότε ούτε stop. Να μην μιλήσουμε για φανάρι που θα έπρεπε να υπάρχει διότι στο τέλος του δρόμου υπάρχουν δημοτικά σχολεία...

Και έπεται συνέχεια...

Τα έργα του 1998

"Τα παλιά Βουστάσια μετατρέπονται σε πολιτιστικό κέντρο" (1988)

Το πάρκο στα πρώτα του βήματα...

Φωτογραφία μάλλον από το 1988, όταν γίνονται οι εργασίες διαμόρφωσης του Πάρκου της Ακαδημίας Πλάτωνος.  Τα δέντρα που σήμερα  απολαμβάνουμε δεν έχουν ακόμη φυτευθεί και μπορεί κανείς να διακρίνει το στέγαστρο της Ιεράς Οικίας του Ακάδημου, η αρχική χωροθέτηση των μαρμάτων στα οποία ακόμη και σήμερα κάθεται ο κόσμος, το χωμάτινο γήπεδο ποδοσφαίρου στα δεξιά, στα αριστερά το οικόπεδο της REDS , και πίσω από την οδό Δράκοντος Κρατύλου, μόλις ένα μεγάλο σε ύψος , κτίριο.

Το πάρκο, όταν γινόταν...πάρκο

Πως ήταν η Ακαδημία Πλάτωνος  (μάλλον) το 1988 ; Στα αρχεία των μελών της Επιτροπής, εντοπίστηκε μια έκδοση με τίτλο η "Αθήνα των Αθηναίων" με αφιέρωμα στο 4ο Διαμέρισμα  και στις εργασίες που γίνονταν στο πάρκο- το οποίο τότε δεν είχε δέντρα - και γενικότερα στην περιοχή.  Η έκδοση δεν φέρει ημερομηνία , υπάρχουν όμως αναφορές σε έργα που έγιναν το 1987 και το 1988 . Ιδού το εξώφυλλο  για αρχή και θα ακολουθήσουν και οι άλλες σελίδες...

Αν έχετε και εσείς παλιές φωτογραφίες της Ακαδημίας, οποιασδήποτε περιόδου, όπως και των κατοίκων της,  στείλτε τις  στο mata.pap@gmail.com με ένα μικρό σχολιασμό.

Θλίψη και συγκίνηση

Του Γαβριήλ Μυρρινούς

 Βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες τί άλλο να πω;

Ο Φ. Σταυρόπουλος ανακάλυψε το 1958 το «Ιππάρχου τειχίον» σε απόσταση 27μ. από την οικία του Ακάδημου. Βρέθηκε σε βάθος 2 μ. από τη σημερινή επιφάνεια,  έχει μήκος 1,30 μ. , πάχος 0,60μ και σωζόμενο ύψος 0.50μ. Αποτελούσε το δυτικό τμήμα του περιβόλου της Ακαδημίας του Πλάτωνα.

Θάφτηκε στο βωμό της ανάπλασης. 

Όσο για τις φωτογραφίες με το φρέαρ – ουδέν σχόλιον.

Φιλικά

Γαβριήλ Μυρρινούς

Κάτοικος της Ακαδημίας του Πλάτωνα

Συνάντηση την Κυριακή για το μέλλον της Ακαδημίας

Προτάσεις για το αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα

του Γαβριήλ Μυρρινούς

Σε αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να εκθέσω ορισμένες σκέψεις – προτάσεις για το αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, σαν κάτοικος και συχνός επισκέπτης του πάρκου. Ένα σύγχρονο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο θα πρέπει να συνδυάζει αρμονικά την αναψυχή με την παιδεία, την ξεκούραση και χαλάρωση με το ενδιαφέρον και την πρόκληση για μάθηση. Ο αρχαιολογικός χώρος μπορεί με αρκετή φαντασία, καλή θέληση και λίγα χρήματα, να μεταμορφωθεί σε πόλο έλξης όλου του πληθυσμού και κυρίως των παιδιών. Γι’ αυτό πρέπει να είναι «ζωντανός» , να γίνει ευχάριστος και ελκυστικός. Και αυτό θα γίνει μόνο όταν τα ίδια τα αρχαιολογικά ευρήματα από βουβοί μάρτυρες «μιλήσουν» στον επισκέπτη και ιδιαίτερα στα παιδιά.
Προτάσεις:

Την επόμενη Κυριακή η μεγάλη συζήτηση για την Ακαδημία

Συζητούμε για το μέλλον της περιοχής μας . Τι θα γίνει με το πάρκο και τη REDS, με το νηπιαγωγείο που παραχώρησε η Νομαρχία στον ΟΣΚ και τι θα πρέπει να γίνει με τους "Λαχανόκηπους".  Αυτή την Κυριακή στις 10.30 π.μ. στο 4ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Αλεξανδρείας  & Λένορμαν)

Αρχαία Ακαδημία του Πλάτωνα

Χώρος Παγκόσμιου Πολιτισμού

του Γαβριήλ Μυρρινούς

Το αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, σήμερα είναι ένα απλό συνοικιακό πάρκο, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και με διάφορα αρχαία, ανώνυμα, σκόρπια στον χώρο. Είναι αυτό το είδος του πάρκου που αξίζει για την συγκεκριμένη περιοχή, αντάξιο της αρχαίας Ακαδημίας, του αρχαίου Γυμνασίου και της Σχολής του Πλάτωνα με την παγκόσμια ακτινοβολία; Φυσικά και ΟΧΙ. Τότε γιατί έφτασε σε αυτή την κατάντια;

Από τον Κρέοντα στο Λένορμαν

Οι δρόμοι της Ακαδημίας Πλάτωνος και  η ιστορία τους

ΟΔΟΣ ΚΑΔΜΟΥ: Ο  Κάδμος ήταν μυθικός γενάρχης των Θηβαίων, γιός του Αγήνορα που ήταν βασιλιάς στη Φοινίκη. ΄Ηρθε στην Ελλάδα για να βρει την αδελφή
του ,την Ευρώπη που την είχε κλέψει ο Δίας. Παντρέυτηκε την Αρμονία κόρη του ΄Αρη και της Αφροδίτης και πήρε απ' την Αθηνά την Βασιλεία των Θηβών. Ο Κάδμος κατά την παράδοση έφερε πρώτος στην Ελλάδα την αλφάβητο και δίδαξε τη γραφή.
 
ΟΔΟΣ ΚΑΛΛΙΚΛΕΟΥΣ: Ο Καλλικλής καταγόταν από τα Μέγαρα. Στην Ολυμπία ο Παυσανίας αναφέρει την ύπαρξη δύο χάλκινων ανδριάντων ποιητών, έργα του Καλλικλή,ενώ ο Πλίνιος τον χαρακτηρίζει ανδριαντοποιό φιλοσόφων.

Με αγώνες και αλληλεγγύη υποδεχόμαστε το 2011

Εδώ στη γειτονιά και εκεί στις γειτονιές του κόσμου

Οι ιστορίες των δρόμων μας

 Συνεχίζουμε το οδοιπορικό  στους δρόμους της Ακαδημίας Πλάτωνος, αναζητώντας τις μικρές ή μεγάλες ιστορίες, πίσω από τις ονομασίες τους.

ΟΔΟΣ ΔΡΑΜΑΣ:Δράμα είναι η πρωτεύουσα του νομού Δράμας της ανατολικής Μακεδονίας.Πόλη με μακρά ιστορία, που κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους. .
ΟΔΟΣ ΔΩΔΩΝΗΣ:Η Δωδώνη είναι μια ιστορική περιοχή της Ελλάδας γνωστή κυρίως από το αρχαίο θέατρο και το μαντείο της Δωδώνης  που βρίσκονται εκεί εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Πρόκειται για δύο αναπόσπαστα κομμάτια του ελληνικού  πολιτισμού, της ελληνικής ιστορίας και παράδοσης. Ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης βρίσκεται 22 χλμ νοτιοδυτικά
της πόλης των Ιωαννίνων στους πρόποδες του όρους Τόμαρος και είναι το καμάρι της Ηπείρου. Δεν είναι σίγουρο από  πού προήλθε το όνομα Δωδώνη, πιθανόν όμως να προήλθε από την ομώνυμη ωκεανίδα Νύμφη ή από τον Δώδωνο  ποταμό.

Ο Λόφος του Ιππίου Κολωνού

Ο Λόφος του Κολωνού είναι παγκόσμιας εμβέλειας αρχαιολογικός χώρος γνωστός σαν Ιππιος Κολωνός.

Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Σήμερα αποτελεί εκτός από ένα σημαντικό πνεύμονα πρασίνου, την σύνδεση της αρχαίας με την σύγχρονη πρωτεύουσα. Ο λόγος για τον λόφο του Ιππίου Κολωνού.

Ο αρχαίος Κολωνός (που σημαίνει λόφος) βρίσκονταν βόρεια του Διπύλου και εκτείνονταν στη πεδιάδα του Κηφισού. Ήταν κατάφυτος από ελαιόδεντρα και κατοικούνταν από την Λεοντίδα Φυλή.

Δρόμοι με ιστορία

Τι  μπορεί  να  κρύβεται πίσω από το όνομα ενός δρόμου? Εάν ψάξουμε , θα βρούμε έναν μαγικό κόσμο από μυθολογικούς θεούς, ήρωες , φιλοσόφους ,ιστορικές πόλεις κ.α. Η συνοικία  μας ,για άλλη μια φορά αναδεικνύεται  και  μέσα απο τον πλούτο των ιστορικών της ονομάτων.Ας αρχίσουμε κατά αλφαβητική σειρά να μαθαίνουμε την ιστορία του δρόμου οπου πολλοί ισως και να κατοικούμε.

Ακαδημία Πλάτωνος , έτος 369 π.Χ.

« Νεαροί φρεσκολουσμένοι, αρωματισμένοι, προχωρούσαν μέσα στο κήπο από το γυμνάσιο προς την Ακαδημία του Πλάτωνα που βρισκόταν έξω από τον περίβολο του κήπου. Κάποιοι στάθηκαν μπροστά στον βωμό του Έρωτα κι ακούμπησαν ένα μπουκέτο λουλούδια. Οι περισσότεροι ήταν καλοντυμένοι μα χωρίς επιτήδευση και οι υπόλοιποι ήταν λιτά ντυμένοι αλλά ο αέρας που ανέδυαν δεν άφηνε περιθώρια να διακρίνει κανείς αν το ντύσιμό τους οφειλόταν στη φτώχεια ή σε προσωπικό τους γούστο».

Ο Αριστοτέλης και η Ακαδημία του Πλάτωνα

"Ο Αριστοτέλης ζούσε τότε σ' ένα μικρό σπίτι κοντά στο Λύκειο. Το σπίτι δεν ήταν δικλό του. γιατί ήταν ξένος στην Αθήνα, μέτοικος. Του είχαν δοθεί μεγάλες τιμέςς σε μια έξαρση ευγνωμοσύνης των Αθηναίων τρία χρόνια πριν, όταν πίστεψαν πως η προσωπική του ανάμειξη έσωσε την Αθήνα από την οργή του Βασιλιά Φιλίππου, , αλλά , ακόμη και τώρα , πολλοί τον θεωρούσαν έναν απλό ξένο. Νομικά δεν του επιτρεπόταν να κατέχει γη. Γι' αυτό και ο Πλάτωνας δεν μπόρεσε να του κληροδοτήσει την παλιά Ακαδημία. Εκτός αυτού, πριν από το θάνατο του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει βιαστικά την Αθήνα, γιατί η σύγκρουση με τη Μακεδονία μεγάλωνε την εχθρότητα προς τον άνδρα από τα Στάγειρα, την οικογένεια του οποίου , στήριζε ο Φίλιππος. Ο Αριστοτέλης έλειψε δεκατρία χρόνια και έτσι στάθηκε πραγματικά αδύνατον να του μεταβιβάσει το Πλάτων την Ακαδημία, Το γράφω αυτό για να αντικρούσω κάποιες χυδαίες φήμες που κυκλοφορούσαν σήμερα, πως τάχα ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης, βρίσκονταν σε έχθρα- μια αισχρή προσπάθεια δυσφήμησης των δύο μεγάλων ανδρών". (
απόσπασμα από το μυθιστόρημα "Ο Αριστοτέλης ντέντεκτιβ" της Margaret Doody από τις εκδόσεις "Αιώρα", σελ.46-47)

Ο Σωκράτης στην Ακαδημία

"...Μπορείτε να τον δείτε την ημέρα να περπατάει ξυπόλυτος στην Αγορά, να κάθεται στη σκιά κάποιας στοάς κάνοντας ερωτήσεις στους μαθητές το ή να χαλαρώνει σ' ένα από τα γυμνάσιας τη πόλης. Λέγεται όλτι το αγαπημένο του στέκι είναι η Ακαδημία"
("Ταξιδιωτικός οδηγός για την Αρχαία Ελλάδα. Η Αθήνα και τα περίχωρα, το έτος 415 π.Χ. από τον Eric Chaline, Εκδόσεις "Σαββάλας", σελ 141)

Καφές με τον Πλάτωνα

"Υπήρχαν ήδη από την εποχή του ΠΛάτωνα σχολές που στόχευαν στην προηγμένη εκπαίδευση. Στην Αθήνα, ο αντίπαλος του Πλατωνα, ο Ισοκράτης, διηύθυνε ρητορική σχολή. Στην Κυρήνη υπήρχε μαθηματική σχολή με κεντρική μορφή το γεωμέτρη Εύδοξο. Η πυθαγόρεια μαθηματική/ θρησκευτική κοινότητα άκμασε στη Νότια Ιταλία. Σε ένα άλσος αφιερωμένο στον ήρωα Ακάδημο στις παρυχές της Αθήνα, ο Πλάτων ίδρυσε τη δική του σχολή που ήταν τυατόχρονα και ερευνητικό κέντρο. Απέκτησε σύντομα εξέχουσα θέση και λειτούργησε 900 χρόνια. Αναδείχτηκε έτσι στο μακροβιότερο <<πανεπιστήμιο>> που είναι γνωστό μέχρι σήμερα, υπερβαίνοντα σε μακροβιότητα ακόμα και σε Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Αναφέρατε την Ακαδημία σας, το όνομα της οποία χρησιμοποιούμε ακόμη συλλήβδην για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τι σας παρακίνησε στη δημιουργία της;

-Δύο πράγματα είχα κατά νου. Πρώτον, κατάλαβα ότι μετά το θάνατο του Σωκράτη οι νέοι στερήθηκαν την ευκαιρία που είχα εγώ να διδαχθούν φιλοσοφία από πρώτο χέρι. Η Ακαδημία αντιπροσώπευε την προσπάθειά μου να μεταβιβάσω ένα μέρος από όσα η καλή μου τύχη επέτρεψε να μάθω . Ήθελα να συνεχίσω το υψηλό έργου που είχε αρχίσει ο Σωκράτης συγκεντρώνοντας τους καλύτερους μαθηματικούς και φιλοσόφους. Επίσης, υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου η σκέψη ότι οι φιλόσοφοι εφόσον εκπαιδεύονταν κατάλληλα και αναλάμβαναν την εξουσία, θα μπορούσαν να θέσουν τέλος στα προβλήματα που ταλάνιζαν τις πόλεις της εποχής μου. Θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε την Ακαδημία αυτό που θα αποκαλούσατε σχολή πολιτικών επιστημών, εμμένω ωστόσο στην άποψη ότι η φιλοσοφική δαημοσύνη μπορεί να φανεί χρήσιμη στην προαγωγή της πολιτείας"

("Καφές με τον Πλάτωνα" του Donald R. Moor, από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Δημήτρη Γ. Στεφανάκη, σελ. 113-115)

Όταν ο Αριστόφρων ανακάλυψε την Ακαδημία Πλάτωνος

"Το 1929 , ο ιδεολόγος και εντριβής εις την αρχαιολογίαν των Αθηνών αρχιτέκτων Αριστόφρων, σταδιοδρομήσας εις την Αίγυπτον και διαθέτων μεγάλην περιουσία, αφού μετά επιτόπιν μελέτην συνεπέρανε την θέσιν της Ακαδημίας του Πλάτωνος- της οποίας, άλλωστε το όνομα διετηρήθη δια μέσου των αιώνων ως Καθήμεια- ήρχισε να αγοράζει εκεί οικόπεδα και σπίτια και να προβαίνει εις ανασκαφήν αποκαλύψας μέρος της σχολής <<ένθα εμελετήθη και καλλιεργήθη η ιδέα του Αληθούς, του Καλού και του Αγαθού>>. Επίσης ανέσκαψεν ακάλυπτους χώρους κατά μήκος του Δημόσιου Σήματος, άνευ αποτελέσματος, όμως . Απώτερος σκοπός του ήτο να αναβιώση, κατά τίνα τρόπο την Ακαδημία του Πλάτωνος, δια της ιδρύσεως του Κοινού των Ακαδημιών και των Πανεπιστημίων όλων των χωρών>>, όπου θα επραγματοποιείτο η <,μεθοδική συνεργασία προς επιστημονικήν μελέτην όλων των προβλημάτων, τα οποία απασχολούν την ανθρώπινη διάνοιαν>>. Τον Ιούνιον του 1933 προβαίνει εις σχετικήν ανακοίνωσιν ενώπιον της Ακαδημίας Αθηνών, καταλήξας εις την έκφρασιν της ελπίδος, ότι θα της παρασχή ανεκσκαμμένον τον χώρον της αρχαίας Ακαδημίας του Πλάτωνος, <<ίνα , υπό την σκιάν της αναθαλλούσης Παγκύφου Ελαίας του αναθαλλόντος άλσους των ελαιών και τον θρουν των πλατάνων των κήπων της Προμήτορος αυτής, καλή το παγκόσμιον κοινόν των Ακαδημιών δια τα σοφά των έργα, υπέρ της επιστήμης και του καλού της ανθρωπότητος>>

Το 1937 , επειδή οι ιδιοκτήται των εν συνεχεία ακινήτων τονε εξεβίαζον, αξιούντες υπέρογκους τιμάς ή αρνούμενοι να τα πωλήσουν , εζήτησεν ο Αριστρόφων την υποστήριξης της Ακαδημίας των Αθηνών και εκείνη ανέλαβε υπό την προστασία της του έργον. Ο επακαλουθήσας, όμως παγκόσμιος πόλεμος εν επέτρεψε να δοθεί συνέχεια εις την υπόθεσιν. Κατά την διάρκειάν του δέ απέθαννε ο Αριστρόφων" (συνεχίζεται)

"ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ. Από του 19ον εις τον 20ον αιώνα" του Κώστα Η . Μπίρη , Εκδοτικός Οίκος "Μέλισσα" (σελ 419)